ตัวรู้อยู่เหนือเกิดดับ

ญาณหรือตัวรู้ตั้งอยู่เหนือการเกิดดับ มีสิ่งหนึ่งที่อยู่เหนือทั้งการเกิดและการดับ แม้ว่ามันจะเป็นผลเนื่องมาจากการเกิดการดับก็ตาม เพราะมันเป็นสภาวะอยู่เหนือการควบคุม ของกฏไตรลักษณ์   สภาวะธรรมนี้ เรียกว่า “ตัวรู้ หรือญาณปัญญา”   ญาณ เป็นตัวรับรู้สภาวะธรรมทั้งปวง ไม่ว่าจะป็นการเกิดดับของจิตและอารมณ์ หรือการหยุดการเคลื่อนของกาย และเวทนาก็ตาม   การหยุดการเคลื่อนแบบไม่รู้ตัว เรียกว่า “สัญชาตญาณ” การหยุดและการเคลื่อนอย่างรู้เนื้อรู้ตัว เรียกว่า “ปัญญาญาณ”   ตัวรู้หรือญาณ แม้มันจะเกิดในขันธ์ห้า คือ รูป เวทนา สัญญาณ สังขาร วิญญาณก็ตาม แต่มันเกิดด้วยเจตนาที่ประกอบด้วยวิชชา   แต่ถ้าตัวรู้นั้น มันเกิดด้วยอำนาจอวิชชา มันจึงเป็นการเกิดด้วยวิญญาณขันธ์   เมื่อพระพุทธเจ้าได้ค้นพบตัวรู้ใหม่ หรือสัญญาใหม่ จึงเรียกการค้นพบใหม่นี้ เป็นการตรัสรู้ด้วยโพธิปัญญาของพระองค์เอง เพราะเป็นรู้เห็นการเกิดและการดับของจิต อันเกิดจากขันธ์ห้า   ดังนั้น พระโคตมะศากยะบุตร จึงเป็นผู้รู้ ผู้เห็น สภาวะตัวตื่น รู้ และเบิกบาน ซึ่งเป็นผู้ค้นพบ “พุทธภาวะ” ในใจของมนุษย์ […]

พระธรรมเทศนา ความเพลินเป็นประตูสู่ทางมาร

ความเพลินเป็นประตูสู่ทางมาร โดย.หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทฺธยานนฺโท วัดพระธาตุแสงเทียน บ.ปากปาน ต.ไทรย้อย อ.เด่นชัย จ.แพร่ 54110 ThaiLand

รูปทำ นามทำ รูปทุกข์ นามทุกข์ รูปโรค นามโรค

ทุกข์เพราะรูปนามไม่รู้จักกัน ความจริงกาย ก็คือส่วนหนึ่งของรูป ไม่ได้ทุกข์ ใจก็เป็นส่วนหนึ่งของนาม มันก็ไม่ได้ทุกข์มาก่อนเหมือนกัน ถ้าต่างคนต่างอยู่ แต่ถ้าไม่รู้จักมันให้ชัดๆ กายก็ทำให้ใจเป็นทุกข์ ใจก็ทำให้กายเป็นทุกข์ เพราะอะไรจึงเป็นเช่นนั้น? ก็ต่างก็ไม่รู้จักกันไงล่ะ เราลองมาดูตัวอย่าง ที่เป็นรูปธรรมต่อไปนี้ เวลาเราแบมือ แล้วกางนิ้วออก เรียกกันว่านิ้วมือ เวลากำมือเข้า เราเรียกว่ากำปั้น เวลากำมือ รูปของนิ้วมือหายไป เวลาแบมือออก รูปของกำปั้นก็หายไป รู้สึกใจไม่ใช่มือ มาดูสมมุติที่ลึกลงไปอีกนิด เวลากำมือแน่นเข้า เรารู้สึกสบายหรือไม่สบาย รู้สึกไม่สบายเหมือนตอนแบใช่ไหม? เวลาแบออก ความรู้สึกสบายมาจากไหน? แล้วเจ้าความไม่สบายหายไปไหน? ในที่นี้อยากถามว่า ความรู้สึกสบายหรือไม่สบาย เกิดจากมือที่มือกำหรือที่มือแบ? เกิดที่กายหรือเกิดที่ใจ? มือไม่ใช่เรา ทั้งมือกำหรือมือแบ เราเรียกว่ารูป ถ้ารูปกำมันก็หนัก แต่ถ้ารูปแบมันก็เบา ก็จะเห็นความจริงว่า มือก็ยังคงเป็นมือ ใจก็ยังเป็นใจ แต่ความรู้สึกหนัก และรู้สึกเบาก็จะหายไป เพราะฉะนั้น ทุกข์ไม่ได้เกิดจากมือ และก็ไม่ได้เกิดจากใจ แต่เกิดความรู้ผิดๆ ที่คิดว่ามือเป็นเรา และเกิดจากความเข้าใจผิด ที่คิดว่าเรากำมือ เราแบมือ และรู้สึกว่ามีเราเป็นผู้หนัก ผู้เบา […]

คำสอนของหลวงพ่อเทียน จิตตสุโภ

มันคิดน่ะดีแล้ว ช่วงนี้ต้องคิดให้มันดี เอาคุณภาพของมันจริงๆ ไม่ใช่ว่าจะฟังเเล้ว รู้เเล้วเอาไปพูด ไม่ใช่อย่างนั้น   ต้องเอาคุณภาพของมัน ที่มันเป็นขึ้นมาจริงๆ มันเป็นช่วงระยะใด เวลาใด   อันนี้พูดเรื่องตัวเองบ้าง มันเป็นกำลัง เราย่าง(เดิน)อยู่ หรือ เราเดิน เรายืน เรานั่ง เรานอน จะรู้จักจริงๆ เรื่องนี้   ดังนั้น การห้ามความคิดจึงห้ามไม่ได้ ให้มันคิด ปฏิบัติอันนี้ปฏิบัติให้มันคิด ไม่ใช่ปฏิบัติให้มันสงบ ให้มันนิ่ง มันไม่ใช่เป็นอย่างนั้น ให้มันคิด   ทุกคนที่เคยฟังหลวงพ่อพูด มันคิดดีเเล้ว มันฟุ้งซ่านดีเเล้ว หลวงพ่อเคยพูดอย่างนั้น   บัดนี้เราไปปฏิบัติธรรมะ เราไม่อยากให้มันคิด อยากให้มันสงบ เนี่ย มันผิดกัน   ดังนั้น จึงว่า ความคิด ความเห็น มันจึงคนละเรื่องกัน   ถ้ามันคิด เราก็ยิ่งรู้ความคิดของเรา ถ้าเราไปบังคับไม่ให้มันคิด มันก็บังคับไม่ได้ มันก็เป็นทุกข์ นี่มันเป็นอย่างนั้น […]

พระธรรมเทศนา การค้นพบตัวเองคือการค้นพบโลกุตตรธรรม

พระธรรมเทศนา การค้นพบตัวเองคือการค้นพบโลกุตตรธรรม จากไฟล์เสียงชุด ครุสติรีทรีท ๑๑-๑๗ สิงหาคม ๕๙ แสดงธรรมโดย พระพุทธยานันทภิกขุ, หลวงพ่อมหาดิเรก พุทธยานันโท, Deva Nanda, Direk Saksith                         เกือบสามพันปีมาแล้วไม่มีทีท่าว่า คุณค่าของสิ่งที่พระพุทธเจ้าค้นพบจะหมดไป ทุกคนสามารถค้นพบตัวเองได้ ส่วนใหญ่เรามีแต่พุ่งจิตออกไปข้างนอก ถ้าลมพัดมาจากข้างนอก มาถูกตัวเรา เรารู้สึกเย็นสบาย ขึ้นชื่อว่าลม จะเย็นเหมือนกันหมดหรือไม่? ลมที่เข้ามาสู่ตัวเรา-เย็น แต่ลมที่ออกจากตัวเรา-ร้อน เหมือนสิ่งที่มากระทบ จิตที่ดึงกลับเข้ามา เป็นจิตที่เย็น จิตที่ส่งออกไป เป็นจิตที่ร้อน เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ จิตที่ไม่ได้ฝึกฝน มันจะต้องพุ่งออกไปในอดีต อนาคต เรื่องของสิ่งอื่น คนอื่น เรื่องอื่น ไม่ใช่สิ่งที่กลับเข้ามาหาตัวเอง สิ่งที่ดีที่สุด ถ้าจิตมันพุ่งออกไปขนาดไหน ชื่อว่ายังไม่ดีที่สุด จนกว่าจะดึงจิตกลับเข้ามา ส่วนจะกลับเข้ามาอย่างไร […]