ลมหายใจของปรมัตถ์

ลมหายใจของใจ คือสติสัมปชัญญะ สมมติเหมือนเสื้อผ้า ใช้บางเวลาบางชุด แต่ลมหายใจไม่ใช่เสื้อผ้า ที่จะเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาได้ สมมติใช้บางคราว เมื่อมีความจำเป็น แต่ปรมัตถ์จำเป็นต้องใช้ ตลอดเวลา เหมือนลมหายใจ ในแง่ของรูปธรรม ลมหายใจขาดไม่ได้ ในแง่ของนามธรรม ลมหายใจของใจ ก็คือสติสัมปชัญญะ ขาดสติเพียงนิดเดียว เราอาจจะฆ่ากันตาย เรียกว่าอารมณ์ชั่ววูบ สติสัมปชัญญะเป็นตัวพิจารณา ก่อนตัดสินใจ เราต้องฝึกให้มาก เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อฝึกสมาธิ แต่มาฝึกสติสัมปชัญญะ เมื่อสติสัมปชัญญะเราดี เราจะจัดการปัญหาต่างๆ ได้ ความสุข ความสงบก็มีมาเอง แต่ถ้าเรามุ่งหวังความสุขสงบ แต่ไม่ได้ละต้นเหตุของปัญหา มันจะสุขสงบยาวนานไม่ได้ สายไฟคือรูป กระแสไฟคือนาม เรื่องของรูป คือโลกสมมติ เป็นสิ่งหนึ่ง เรื่องของนาม คือโลกปรมัตถ์ เป็นอีกสิ่งหนึ่ง แต่ก็อาศัยซึ่งกันและกัน เหมือนกับสายไฟและกระแสไฟ ต่างก็อาศัยกันและกัน เฉพาะสายไฟ เราสามารถสัมผัสได้ แต่เมื่อปล่อยกระแสไฟผ่านแล้ว เราไม่สามารถสัมผัสได้ จึงอุปมาสายไฟ เป็นเสมือนรูป...